Open cemetery.


เรื่องผีในเว็บนี้ เขียนเล่าจากประสบการณ์จริงของตัวเองที่เจอผีบ่อยมากจนกลายเป็นกิจวัตรไปล่ะ แต่ว่าก็ยังได้ขอรวบรวมเรื่องผีจากเว็บอื่นๆ มาด้วยนะคะ ใครอยากอ่านเรื่องไหนแบบไหนก็สามารถคลิกไปดูที่ 'คลังเก็บผี' กันได้ค่ะ รวมเรื่องผีทุกเรื่องในเว็บนี้ค่ะ ^_^

Please enjoy.
Zeren Zarviiolar

(C).Copyright!!

 photo up.gifสำหรับการนำบทความในเว็บนี้ไปใช้หรือเผยแพร่ต่อ รบกวนให้เครดิตผู้เขียนและทำลิงค์กลับมาที่เว็บไซต์ ghost.renrengang.com ของบทความทุกบทความที่นำไปจากเวบนี้นะคะ เราอนุญาตให้เผยแพร่ได้ตามเงื่อนไขนี้เท่านั้น ค่ะ

เรื่องผีที่102: ผีเขย่าเตียง

Ghsot Story 102: ผีเด็กเขย่าเตียง

เรื่องนี้…เรื่องผีไม่น่ากลัวเท่าไหร่ค่ะ สำหรับคนเจอแล้วเรื่องปอเต๊กตึ้งชิงศพนี่น่ากลัวกว่าผี ถึงขั้นฝังใจกันเลยทีเดียว

ผีเด็กในโรงพยาบาล

เหตุมันเกิดจากความซุ่มซ่ามของเราในวันที่ฝนตกปรอยๆ ….ปรอยขนาดที่ไม่มีใครสังเกตรู้ว่าฝนตก แล้วเซเรนตอนนั้นอยู่ออฟฟิศของนาฏศิลป์ (บ้านเราเอง แยกตึกกัน ออฟฟิศนาฏศิลป์ตึกหนึ่ ง Ren Ren อีกตึกหนึ่ง) ที่ตรงชานหน้าออฟฯ จะมีสเต็ปยกพื้นที่ลื่นมากๆ อยู่เราวิ่งออกมาอย่างเร็ว ไม่รู้ตัวว่าพื้นเปียกเพราะไม่รู้ว่าฝนตก ผลก็คือ….

โครม!! ขลุกๆๆๆๆ แอ๊ก!

ลื่นล้ม กลิ้งตกสเต็ปลงมาขากระแทก..น่าจะเป็นมุมบันได หักดังเป๊าะได้… กระดูกต้นขาด้วยนะคะ เจ็บมาก

ตอนนั้นสยองยิ่งกว่าเจอผีอีกค่ะ เพราะว่าฝนเริ่มตกปรอยๆ เรานอนตายอยู่นอกชายคาที่ฝนสาดถึง ในยามเย็นของมุมอับที่ตะโกนเรียกให้ใครมาช่วยเท่าไหร่ๆ ก็ไม่มีใครได้ยิน ขยับตัวก็ไม่ได้ โทรศัพท์ก็ไม่มีอยู่ติดตัว นอนซีดจนมีคนมาพบศพก็ผ่านไปกว่า 10 นาที คนมาพบศพเป็นน้องเอ็ม เลขาคุณป้า พอเจอเข้าก็กรี๊ดแล้ววิ่งไปเรียกคุณแม่เรามา พอคุณแม่มาเห็นศพเราก็หน้าซีดเลยค่ะ โทรเรียกรถพยาบาล ใช้เวลาร่วมกว่า 30 นาที…. ไม่มีใครมารับเลย :'(

เกิดการสับสนทางข้อมูลเล็กน้อยที่ทำให้รถพยาบาลมาช้าเกินเหตุ แต่พอรถพยาบาลมาก็ดันมาพร้อมๆ กับรถปอเต๊กตึ๊ง ที่มาแย่งชิงตัวเซเรนราวกับฝูงแร้งรุมทึ้งศพ ซึ่งถึงแม้ว่าเราจะประกาศปาวๆ ว่าจะไปกับรถพยาบาลแต่ปอเต๊กตึ้งก็ไม่สนใจเพราะศพก็ศพ! คนเป็นศพไม่มีสิทธิ์เถียง เราขาหัก ขยับไม่ได้ เจ็บปางตาย แต่เฮียปอไม่พูดไม่จา ไม่ถงไม่ถามปัญหาสุภาพเราซ๊ากกกกคำ มาถึงตัวเราได้ก่อนพนักงานของรถพยาบาลก็จับขาเรายืดออกรวดเร็วแล้วเหวี่ยงขึ้นเตียง

โอ้โห…. เซเรนสครีมลั่นเลยค่ะ เจ็บจะขาดใจตาย สรุปก็คือปอเต๊กตึ้งชิงศพเซเรนขนเราขึ้นรถขนศพด้วยความรุนแรงอย่างไม่คิดเมตตาเลยว่าเรากำลังน้ำตาไหลพรากๆ เพราะเจ็บขา แถมขับรถอย่างแบบ… เอ่อ… ถ้าเขาไม่คิดว่าไอ้ที่นอนอยู่ในรถเป็นศพจริงๆ เขาไม่มีทางขับเหวี่ยงไปเหวี่ยงมาให้เราเจ็บขาเล่นจนอยากจะตายไปให้รู้แล้วรู้รอดอย่างนั้นได้แน่ๆ

เอาเป็นว่าเหตุการณ์โดนเฮียปอชิงศพครั้งแรกในชีวิตนี่แหละค่ะ ที่ทำให้เซเรนสยองยิ่งกว่าเรื่องเจอผีในโรงพยาลเสียอีก ยังไม่เจอผี แต่เล่าเอาไว้เพราะว่ามันสยดสยองมากกว่าเจอผีจริงๆ ค่ะ

เข้าเรื่องผีแระ…

หลังจากเข้า รพ.ไป เคสนี้หมอวินิจฉัยแล้วว่าใส่เฝือกไม่ได้ ต้องผ่าตัดสถานเดียว เซเรนจึงได้แต่นอนรอความตาย เอ๊ย! นอนรอห้องผ่าตัด…. นรกที่สุดก็ตรงที่มันจะติดวันหยุดค่ะ ติดวันแม่ 12 ส.ค. แถมวันหยุดชดเชยวันแม่อีก หมอหยุดงาน ยังผ่าตัดไม่ได้ อืม…. น่าจะได้ตายกันยาวเลยทีเดียวรอบนี้

ระหว่างรอ ตอนที่เราปวดขามากๆ หมอจะฉีดมอร์ฟีนให้ ซึ่งแบบ… ตอนหลังเซเรนต้องเป็นฝ่ายบอกหมอเองค่ะว่าอย่ามอร์ฟีนเลย แค่พาราก็พอ ทำเอาหมอมึนได้อีก… กระดูกต้นขาหัก จะทานแค่พาราแก้ปวดเนี่ยนะ? แต่จริงๆ ก็คือมอร์ฟีนมันไม่ได้ทำให้หายปวดเลยค่ะ มันแค่ทำให้เราคลื่นไส้วิงเวียน อาเจียนถึงเป็นลม พอสลบลงไปก็ลืมจะปวดขา แต่บังเอิญว่าเราดันไม่สลบ เลยทั้งเวียนหัวทั้งปวดขา ทรมานมากๆ เลยต้องบอกว่าช่วยหยดมอร์ฟีนทีเถอะ
ห้องที่แอดมิด… ความจริงจองห้องพิเศษไว้ แต่ว่าห้องเต็มเลยต้องมาอยู่ห้องรวม เราก็นอนเวียนหัวไปในห้องรวมนั่นแหละค่ะ ตอนกลางคืนอยู่คนเดียวกับพยาบาลพิเศษ ตอนเช้าคุณแม่จะมาเยี่ยม ตอนกลางวันคุณพ่อก็จะมาเฝ้าให้ ถามว่ากลัวผีไหม โรงพยาบาลนี้ผีเยอะเป็นปกติ (รพ.เดียวกับเรื่อง ‘เตือนแล้วนะว่าผีดุ’ ค่ะ) ถ้าไม่เจอก็คงแปลก แต่ในวันแรกๆ ที่ไปนอนรอความตายคือไม่เจอ ก็โออยู่นะ ผีเค้าคงเห็นเราทรมานมากเลยไม่อยากมากวน นับว่าเป็นบุญค่ะ

หลังจากเข้าห้องผ่าตัด (ครั้งแรกในชีวิต) ก็ออกมาอยู่ห้องรวมได้ใหม่ ตอนผ่าตัดเสร็จเป็นอะไรที่เวียนศีรษะมากๆๆๆๆๆ มากกว่าตอนโดนมอร์ฟีนอีก ตอนนั้นทานอะไรไม่ได้เลย ทานไปคำสองคำก็อาเจียนออกมาหมด นอนก็ไม่ได้ คือเวียนหัวนี่น่าจะสลบได้ง่ายๆ แต่อาการนี้คือเวียนหัวจนนอนไม่ได้เลยล่ะค่ะ หมอวินิจต่อมาว่าเราความดันต่ำ เกล็ดเลือดต่ำผิดปกติมนุษย์มาแต่ไหนแต่ไร พอเข้าห้องผ่าตัดก็เสียเลือดมาก อาการเวียนหัวที่เกิดขึ้นจึงเป็นเพราะเลือดไม่พอ ก็ต้องนอนโดนเจาะแขนให้เลือดต่อไป

เหตุมันก็มาเกิดขึ้นเอาเช้าวันหนึ่งระหว่างนอนโดนให้เลือดอยู่นี้เอง…
ปกติเซเรนจะนอนตามเวลาของประเทศเยอรมันค่ะ กลางคืนของประเทศไทยทำงาน พอถึงเวลาที่เราต้องเข้านอนก็ตรงกับกลางคืนของเยอร์มันพอดี มันทำอย่างนี้จนเป็นกิจวัตรไปแล้ว อยู่รพ.ก็ยังเหมือนเดิม ตอนกลางคืนไม่หลับ จะหลับได้ก็ตอนเช้าๆ พระอาทิตย์เริ่มขึ้น สักตีห้าเซเรนก็จะสวดมนต์ทำวัตรเช้า บางที 6-7 โมงเช้าคุณแม่มาหาก็จะคุยกัน แล้วเราก็จะนอนแต่วันนั้นหลังจากทำวัตรเช้าแล้วไม่เห็นคุณแม่มาเยี่ยม สวดมนต์เสร็จเซเรนก็เลยนอนหลับ ตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเกือบๆ 11 โมง เห็นคุณพ่อมานั่งอยู่เป็นเพื่อนแล้ว
ก็คุยกับคุณพ่อสักพัก แต่พอดีช่วงนั้นโดนคุณหมอวางยาตอนกลางวันให้หลับตลอด ผนวกกับโดนให้เลือดก็ขยับไม่ได้ แถมยังเวียนศีรษะมากๆ อีก พอขยับไม่ได้ไม่รู้จะทำอะไรเราก็เลยนอนต่อ จังหวะที่หลับตา กำลังจะเริ่มต้นนอนหลับอีกรอบนี้เอง….

คือระหว่างที่เซเรนนอนหลับเกือบจะปุ๋ยอยู่นั้น เราก็ยิ่งรู้สึกว่าเราเวียนหัวมากขึ้นๆ สักพักก็รู้สึกเหมือนเตียงมันแกว่งๆ
‘เอ๊~ทำไมเราถึงได้เวียนหัวขนาดนี้’
หลับตา คิดในใจอย่างมึนๆ โดยปกติก็เวียงหัวอยู่แล้ว แต่ตอนนี้คือหนักกว่าเดิม แถมอะไรเนี่ย แผ่นดินไหวหรืออย่างไร เตียงมันแกว่งๆ เหมือนโดนเขย่าไปมาอย่างนี้…
น่าจะเป็นเพราะเวียนหัวมากถึงได้รู้สึกว่าเตียงมันแกว่ง โอย… ไม่ไหวแล้ว ขอยาพยาบาลดีกว่า เวียนหัว คลื่นไส้ จะอาเจียนอยู่เนี่ย
พอตัดสินใจได้ว่าจะขอยาแก้เวียนหัวจากพยาบาลเซเรนก็ลืมตาขึ้น จะมองหาพยาบาลหน้าสวยๆ แต่ปรากฏว่า….

รอบเตียงที่เรานอนอยู่กลับปรากฏวิญญาณเด็กมากมาย 3-4 ตน ทั้งเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายมายืนล้อมเตียง แล้วก็เขย่าเตียงที่เรานอนให้สั่นไปมา…

ปัดโธ่!! มารุมเขย่ากันขนาดนี้ไม่เวียนหัวได้ก็บ้าแล้ว!!
“เฮ้ย!! มาเล่นอะไรกันแถวนี้เนี่ย พี่เวียนหัวไม่รู้หรือไง”
พอรู้สาเหตุเซเรนก็ดุผีเด็กไปในใจ เจ้าผีเด็กโดนเราดุยังจะมาหัวเราะกันคิกๆ คักๆ ให้เราเห็นอีก เห็นฉันเป็นอะไร ใช่เพื่อนเล่นเหรอ!?
“พอสักทีเถอะ พี่เวียนหัว” บอกผีเด็กไปในใจ และพลันนั้นก็มีเสียง (ผี) เด็กผู้ชายคนหนึ่งบอกเรามาว่า
“พี่ๆ หนูอยากกินขนมปังไส้เผือก”

เซเรนฟังก็เงิบเล็กๆ ค่ะ คิดในใจว่า เฮ่ย… เราขาหักอยู่นะ เดินก็เดินไม่ได้ จะไปเอาขนมปังไส้เผือกมาให้จากไหนเนี่ย และขณะที่คิด… ยังไม่ได้รับปากรับคำอะไรเลย เจ้าผีเด็กผู้หญิงอีกคนที่อยู่ใกล้ๆ ก็พูดขึ้นมาอีก
“หนูอยากกินนมด้วย”
อือ… รู้ล่ะ… อาการนี้ถ้าไม่รับปากเจ้าเด็กพวกนี้ไม่หยุดเขย่าเตียงแน่ๆ เราเลยบอกกับน้องๆ ไปว่า
“เออๆ พี่รู้แล้ว เดี๋ยวให้คนซื้อเข้ามาให้ หยุดเขย่าเตียงสักที”
เท่านั้นแหละค่ะ เตียงที่โดนเขย่าๆ ราวกับอยู่บนพื้นที่เขตแผ่นดินไหวอยู่ก็หยุดลงทันใด…

‘เออ! หยุดได้สักที’ เซเรนคิดในใจอย่างโล่งอก จากนั้นจึงหันหน้าอย่างมึนๆ มาหาคุณพ่อ ขอยืมโทรศัพท์ โทรไปหาคุณแม่ ถามท่านว่าตอนเย็นจะเข้ามาไหม คุณแม่ก็บอกว่าจะมา เราเลยบอกคุณแม่ไปว่า
“ซื้อนมกับขนมปังไส้เผือกเข้ามาด้วยนะคะ ผีเด็กมันมาขอเขย่าเตียงจนลูกนอนไม่ได้เลย”
เราจำได้ว่าเราบอกไปธรรมดาๆ นะคะ แล้วคนในบ้านนี้เค้าก็รู้อยู่ว่าเราเห็นผี คุยกับผีได้เป็นเรื่องปกติ ก็ไม่น่าจะมีอะไรแปลก แต่พอบอกคุณแม่ไปอย่างนั้น อยู่ดีๆ แม่เราก็หัวเราะใหญ่เลย ซึ่งพอหัวเราะจนได้ที่ดีแล้วก็เล่าให้เราฟังทั้งน้ำเสียงกลั๊วหัวเราะว่า
“เมื่อเช้านี้แม่เข้าไปหาเรา แต่เห็นเราหลับอยู่ ก็เลยเอาขนมปังไส้เผือกที่ซื้อติดไปมานั่งกินกับกาแฟอยู่ข้างเตียงเรานั่นแหละ”
อ้อ… เหตุมาอย่างนี้นี่เอง ผลก็เลยทำให้ผีแถวนั้นเกิดอยากทานขนมปังไส้เผือกขึ้นมาบ้าง อย่างที่บอกค่ะรพ.นั้นผีค่อนข้างเยอะ แล้วก็เยอะมากโดยเฉพาะผีเด็กๆ คนส่วนใหญ่ไม่รู้ก็ไม่ค่อยจะมีคนทำบุญให้น้องๆ เขา พอเขาเห็นแม่เรามานั่ง ผนวกกับอดอยากมานานก็เลยอยากทานบ้าง ถึงขั้นมาเขย่าเตียงขอขนมกันเลยทีเดียว ซึ่งคุณแม่(ตัวต้นเหตุ)ก็เลยต้องซื้อขนมปังไส้เผือกกับนมมาให้น้อง(ผี)เขาไปตามระเบียบ

Did you like this? Share it:

News

 photo up.gif เรื่องผีที่หน้าเพจขอกูไปตักน้ำมนต์ก่อนนะ จะไม่เหมือนกับในเว็บไปซะทั้งหมดนะคะ บางเรื่องก็จะเอาของหน้าเว็บขึ้นไป บางเรื่องนึกออกก็เขียนสดแบบไม่เอามาโพสต์ในเว็บด้วย ถ้าจิ้ม Like หน้าเพจก็จะได้อ่านสดกันอีกฟิลนะคะ

 photo up.gifเรื่องผีเดิมๆ ที่เล่าไว้ในเว็บ พิมพ์ผิดเยอะมาก (นึกว่าชินกันแล้ว 555+) เอาเป็นว่าจะค่อยๆ แก้คำผิดไปทีละเรื่องๆ นะคะ ขอบคุณที่ติชมกันเข้ามาค่ะ

ด้วยความเคารพพี่น้องทุกท่าน
ขอกูไปตักน้ำมนต์ก่อนนะ จบ.

About works.


ติดตามข่าวคราวงานเขียนอื่นๆ รวมถึงนิยายของ Zeren Zarviiolar ได้ที่เว็บบล็อก
Zeren's Zeren's Diary บล็อกส่วนตัวของเซเรนค่ะ
 

หนังสือผีแนะนำ

 photo GhostBanner_zps61a6a6f0.gif

เรื่องผีอัพเดท

ผีมาเยือน


HTML hit counter - Quick-counter.net

StatCounter:
. ...