Open cemetery.


เรื่องผีในเว็บนี้ เขียนเล่าจากประสบการณ์จริงของตัวเองที่เจอผีบ่อยมากจนกลายเป็นกิจวัตรไปล่ะ แต่ว่าก็ยังได้ขอรวบรวมเรื่องผีจากเว็บอื่นๆ มาด้วยนะคะ ใครอยากอ่านเรื่องไหนแบบไหนก็สามารถคลิกไปดูที่ 'คลังเก็บผี' กันได้ค่ะ รวมเรื่องผีทุกเรื่องในเว็บนี้ค่ะ ^_^

Please enjoy.
Zeren Zarviiolar

(C).Copyright!!

 photo up.gifสำหรับการนำบทความในเว็บนี้ไปใช้หรือเผยแพร่ต่อ รบกวนให้เครดิตผู้เขียนและทำลิงค์กลับมาที่เว็บไซต์ ghost.renrengang.com ของบทความทุกบทความที่นำไปจากเวบนี้นะคะ เราอนุญาตให้เผยแพร่ได้ตามเงื่อนไขนี้เท่านั้น ค่ะ

เรื่องผีในโรงแรม

เรื่องผีที่40: ผีในโรงแรมที่เชียงราย

Ghost Story40:

เรื่องผีที่40: ผีในโรงแรมที่เชียงราย

เรื่องผีในโรงแรม

เหตุเกิดเมื่อช่วงเดือน ตุลาคม ปี 2551 ค่ะ  เดือนนั้นเป็นเดือนทอดกฐิน ก็พอดีเซเรนมีคุณเพื่อนดีดีอยู่คนหนึ่งที่ชอบเข้าวัดทำบุญ แต่อยู่ในประเทศที่วัดน้อย (เยอรมัน) ไม่ค่อยสบโอกาสได้ทำบุญ ก็พอดีปีนั้นที่บ้านของเราเกิดอยากจะทำกฐินขึ้นพระธาตุจอมจ้อ (วัดพระธาตุจอมจ้อ ต.เวียง อ.เทิง จ.เชียงราย) เลยเล่าให้คุณเพื่อนฟัง คุณเพื่อนก็เลยอาสาของเป็นเจ้าภาพกฐินเสียเลย เป็นเจ้าภาพนี้หมายถึงคุณเพื่อนอาสาเป็นนายทุนเจ้าของกฐินเลยค่ะ  โยนกะตังค์มาให้เซเรนจัดการ เซเรนก็เป็นผู้จัดการด้านการเงินทุกอย่างเกี่ยวกับกฐิน ซึ่งพอถึงวันทอด ก็เทน้ำมันลงในกะทะ…

เฮ้ย!! ไม่ใช่สิ ทอดกฐินไม่ต้องใช้น้ำมัน o_O!!

สติดีๆได้ 1 ย่อหน้า นอกเรื่องซะล่ะ 555+….. คือพอถึงวันทอดกฐิน เพื่อนเซเรนก็บินมาจากเยอรมันพร้อมกับสามีฝรั่งชอบกล้วยไข่อีก 1 คน เจอกันที่กทม. แล้วก็นั่งรถตู้ไปทอดกฐินกันที่วัดพระธาตุจอมจ้อ จ.เชียงราย

วันที่ต้องออกเดินทางไปทอดกฐินนั้นโหดมากอ่ะ คือเป็นวันหลังจากงานสัปดาห์หนังสือ คือช่วงงานสัปดาห์หนังสือนี่จะเป็นอะไรที่… คนเขียนหนังสือทุกคนแทบจะลืมหายใจ เพราะยุ่งจนไม่มีเวลาพัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนั้นคุณรุ่นพี่เจ้าของสนพ.หนึ่งเขายกบูธให้ Zeren ไปจัดการแทนเค้าด้วย ต้องไปเฝ้าบูธทุกวัน งานหนักมากจนไม่ได้พักผ่อน ไม่ได้หลับนอนถึงขนาดนั้น กลางวันเฝ้าบูธ กลางคืนกลับบ้านมาทำงาน จนเรียกได้ว่าสองอาทิตย์ช่วงงานสัปดาห์เซเรนได้นอนแค่วันละครึ่ง-1 ชม. เท่านั้นเอง

เสร็จจากงานสัปดาห์หนังสือ เรากลับถึงบ้านปุ๊บก็รีบเก็บกระเป๋าเพื่อที่จะออกเดินทางไปทอดกฐินยังไม่ได้นอนเลย ToT
เป็นอะไรที่ทั้งเหนื่อยทั้งโทรมไปหมด ปวดศีรษะมากๆ จนเหมือนจะตายเสียให้ได้ สาเหตุนี่รู้ๆ กันอยู่ว่าเป็นเพราะทำงานหนักไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาตั้ง 2 อาทิตย์ เอาจริงๆ แค่ปวดหัวเนี่ย…. นับว่าบารมี Zeren สุดๆ แล้วล่ะค่ะ

ตอนไปทอดกฐินนั้น วันทอดกฐินนี่เรียกได้ว่าเกือบตาย เพราะเราปวดหัวมากๆ แต่ยังต้องเดินแห่กฐิน 3 รอบวนรอบพระธาตุ เข้าศาลาไปกล่าวคำถวายกฐินได้เป็นภาษาคนนี่นับได้ว่าเป็นบุญอย่างเหลือล้นแล้ว อย่าได้นับถึงตอนกรวดน้ำเลยว่าจะมีสมาธิไหม เพราะสภาพตอนนั้นยังคิดอยู่เลยว่าพระท่านจะเข้าใจผิดว่าอินี่เป็นผีแต่แอบเนียนเป็นคนมารอรับส่วนกุศลที่ชาวบ้านเค้ากรวดให้รึเปล่าหว่า… คือศพมากค่ะ ทั้งหน้าตา กิริยา ท่าทาง Zeren ณ ตอนนั้นคือศพสุดๆ ปวดศีรษะขนาดว่าจะประคองหัวตัวเองให้อยู่บนบ่าได้นี่ก็ยากเต็มทีแล้ว

ทอดกฐินเสร็จ คณะก็พากันไปไหว้พระที่วัดหนองปลาขาว แต่เราไม่ได้ลงไปด้วยเพราะปวดศีรษะมากเลยนอนรออยู่บนรถ จากนั้นก็เข้าตัว อ.เมืองจังหวัดเชียงราย เพื่อที่จะหาที่พักในเมืองแล้ววันรุ่งขึ้นทางคณะก็จะไปเที่ยวที่แม่สายกันต่อ

โรงแรมที่ไปพักนั้นเราไม่ได้มีการจองล่วงหน้าอะไรไว้ก่อน ขับรถผ่านไปเห็นเข้าท่าดีก็เปิดห้องพักเลย นับว่าเป็นโรงแรมที่ราคาถูกแล้วก็บริการดีมากโรงแรมหนึ่ง

ทางคณะตกลงจะพักกันที่โรงแรม 2 คืน โดยคืนแรกที่เปิดพัก…

ย๊างงงงงง ยังไม่เจอผีหรอกค่ะ  เจ้าผีอ่ะนะลองมาเจอเซเรนในสภาพศพขนาดนั้นมันคงกลัวหัวโกร๋นไปก่อนจะได้หลอกเราเหอะอ่ะ

วันนั้นพอเข้าห้องพักได้ก็อาบน้ำ เสร็จแล้วนอนเลยเพราะปวดศีรษะมากจริงๆ ซึ่งก็อย่างที่ทราบตนเองว่า ดิฉันนี้เนื่องจากเป็นคนที่เห็นผีบ่อย แล้วก็เป็นคนจิตอ่อนที่มักจะโดนผีตามกลับมาที่บ้านอยู่เรื่อยๆ ด้วยเหตุนี้เองเมื่อถึงคราวต้องไปพักตามต่างจังหวัดหรือในสถานที่อันไม่เคย คุ้นนั้น เราจะต้องสวดขอขมาเจ้าทีก่อนเผื่อว่าเราจะทำอะไรผิดพลาดไป เสร็จแล้วก็คือแผ่เมตตา ตามต่อด้วยการสวดภะวันตุสัพคุ้มกันเราจากผีผีทั้งหลาย และต่อจากนั้นก็จะวางเงินเอาไว้ข้างๆ เตียงเพื่อเป็นการซื้อที่  < เคล็ดจากคุณย่ามาแต่โบราณ เพราะเราไม่รู้ว่าแปลกที่แปลกทางที่เราไปพักนั้นมีเจ้าของหรือมีใครฆ่ากันตายอยู่บนเตียงแล้วหวงที่มาก การวางเงินไว้ถือเป็นการบอกให้เค้ารู้ว่าเราเคารพเค้า (จ่ายค่าต๋ง 555+) และเรามาขออาศัยแค่ชั่วครั้งคราว ไม่ได้มาลบหลู่หรือแย่งชิงพื้นที่ของเค้าแต่อย่างใด

นั่นล่ะค่ะ ตามปกติ Zeren จะทำทั้งหมดนั้นแล้วจึงค่อยนอน แต่คราวนี้ไม่ไหว บอกแล้วว่าปวดศีรษะมากจริงๆ ดังนั้นพอเปิดห้องพักปุ๊บ อาบน้ำอาบท่าเสร็จเราเลยเข้านอนทันทีไม่ได้สวดป้องกันหรืออะไรทั้งสิ้น

ทีนี้ก็ต้องบอกอีกว่า ปกติแล้วเป็นคนที่ถ้าแปลกที่แปลกทางแล้วเราจะนอนไม่หลับ แต่กับคืนนั้นไม่ใช่ หลับสนิทเลย เพราะความไม่สบายมันตามราวีเราแล้วอย่างถึงที่สุด(ไม่ได้นอนมา สองอาทิตย์ ไม่หลับเป็นตายได้ก็ให้มันรู้ไป)

คืนแรกที่พักในห้องนั้นไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ ผีไม่กล้ามาหลอกเพราะนึกว่าเราเป็นพวกเดียวกัน (เดานะ 555+) เรียกได้ว่าความไม่สบายช่วยชีวิต ผีสางจะหลอกจะหลอนอะไรก็ไม่ไหวแล้ว ขอเราตายก่อนแล้วผีค่อยมาหลอกก็แล้วกัน
การกลับกลายเป็นว่า แผนปลอมตัวเป็นพวกเดียวกับผี (?) ด้วยสภาพศพสุดๆ นั้นมันทำให้คืนแรกเราได้นอนพักผ่อนอย่างเต็มที่ และตื่นเช้ามาโดยที่อาการปวดศีรษะหายไปเป็นปลิดทิ้งในวันที่ 2 ก็การเดินทาง

……

ย่างเข้าวันที่ 2 ทางคณะได้ไปเที่ยวที่ต่างๆ ในจังหวัดเชียงรายกันมากมาย เที่ยวเสร็จแล้วจึงกลับเข้าที่พัก ในที่พักห้องที่เซเรนนอนนั้นเป็นห้องเตียงคู่ค่ะ เซเรนพักห้องเดียวกับพี่สาว ในห้องจะมีเตียง 2 ตัววางคู่กัน จัดระยะห่างกันเล็กน้อยด้วยโต๊ะหัวเตียงเล็กๆ วางคั่นกลางอยู่ ปลายเตียงเป็นโต๊ะทีวี เตียงตัวแรกจะอยู่ใกล้กับประตูเป็นเตียงของพี่สาว อีกตัวอยู่ติดห้องน้ำเซเรนก็นอนเตียงตัวที่ติดกับห้องน้ำนั่นแหล่ะค่ะ

ตอนที่กลับมาถึงนั้นพี่สาวเพลียมากจึงเข้านอนไปก่อน ส่วนเราหิวข้าวจึงชวนเพื่อนออกไปหาอะไรทาน ตอนนั้นไป 7-11 ซื้อเกี๊ยวกุ้งมาทาน ขาไปนี่ไม่เท่าไหร่ แต่ขาเดินกลับมา เจออุบัติเหตุเข้าต่อหน้าต่อตา รถมอเตอร์ไซต์โดนชน คนขับกระเด็นหัวไปน็อคกระแทกพื้น ไม่รู้ว่าตายหรือไม่เพราะไม่ได้เข้าไปดู เนื่องจากรู้ตัวดีว่าเราโดนผีตามง่าย เคยมีครั้งหนึ่งที่คุณแม่ไม่สบาย พาคุณแม่ไปโรงพยาบาล ไปเจอพ่อใครก็ไม่รู้เสียชีวิตเลศนัย ไม่ได้รู้จักกันก็ตามเรากลับมาที่บ้านเสียอย่างนั้น พอเป็นอย่างนี้หากต้องเดินผ่านในที่ที่น่าจะมีคนตายหรืออะไรอย่างนี้ดิฉันจะไม่เฉียดเข้าไปใกล้โดยเด็ดขาด ดั๊นไม่ได้กลัวผีหลอก แต่กลัวผีเข้า กลัวผีตาม กลัวผีแฝง เข้าใจตรงกันนะ!?

ตอนกลับมาพอเจออุบัติเหตุก็กลัวว่าถ้าเห็นภาพจะติดตา จิตจะไปติดอยู่ตรงนั้นก็เป็นการเปิดโอกาสให้ผีตามมาได้อีก (ผีจะมาหาคนได้ง่ายหากเราตั้งจิตคิดถึง หรือถ้าไม่ตั้งจิตแต่ถ้าคิดถึงบ่อยๆ ไปสนใจมันมากๆ พวกนี้ก็ตามมาได้) ตอนนั้นเลยเลี่ยงๆ เดินหนี หลบเข้าที่พักแล้วก็ขึ้นห้องไปเลย

กลับเข้าที่พักแล้วก็ไปปาร์ตี้เกี๊ยวกุ้ง คือไปทานเกี๊ยวกุ้งกับเพื่อนในห้องพักของคุณแม่ เมื่อทานเสร็จอิ่มหนำสำราญจึงกลับเข้าห้องพัก ตอนกลับเข้าห้องไปนี่พี่สาวเราหลับไปก่อนแล้ว เซเรนกลับเข้าห้องช้ากว่า ทั้งก่อนจะนอนเราก็ต้องจัดของ ทีนี้คาดว่าเซเรนคงจะทะเลอทะล่าทำเสียงดังเลยไปปลุกให้พี่สาวตื่นขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ตอนนั้นเห็นพี่สาวตื่นขึ้นมาแล้วก็นอนหลับต่อเลยไม่ได้คิดอะไรมาก ก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำอย่างชิลด์ๆ แต่เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้วออกจากห้องน้ำมา เริ่มเห็นว่าพี่สาวมีปฏิกิริยาผิดปกติ คือนอนอยู่ดีๆ เดี๋ยวก็ร้องฮึ่ยๆๆ ขึ้นมา ไอ้เราก็ไม่สนใจเพราะนึกว่าพี่เกิดคึกอยากร้องเพลงเขมรไล่ควายกล่อมตัวเองกลางดึกเลยปล่อยไปอย่างนั้น (จริงๆ คือนึกว่าฮึ่ยเพราะโมโหที่เราทำเสียงดังจนเค้าตื่น) ทีนี้ตอนจะนอนก็เริ่มสวดมนต์ คือคืนนี้สวดไหวแล้วไงคะ หายปวดหัวแล้วเลยปฏิบัติตามกิจเดิมอย่างที่เคยทำเวลาออกพักต่างจังหวัด ทีนี้ก็มารู้สึกเอาตอนสวดมนต์แผ่เมตตานี่แหล่ะ..

.

เหตุการณ์ชักเข้มข้นขึ้นทุกที หึ… หึ… หึ…
.

ตอนก่อนจะนอนเซเรนนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียง สวดมนต์นะโม 3 จบ สวด อิติสุคะโต ซึ่งระหว่างที่สวดอยู่นั้น เราเกิดมีความรู้สึกรับรู้ขึ้นมาได้ว่า ในห้องๆ นี้ไม่ได้มีคนอยู่เพียง 2 คนคือเซเรนและคุณพี่สาว แม้จะยังมองไม่เห็นว่ามีผีวิญญาณหรืออะไรอยู่ในห้อง แต่ก็รู้สึกอย่างแน่นอนว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่เรามองไม่เห็นตัวอาศัยร่วมอยู่ด้วยภายในห้องนั้น
พอรู้สึกได้ว่าในห้องมันไม่ได้มีคนอยู่แค่ 2 คน แต่มีสมาชิกอื่นมาร่วมพักอยู่ด้วยเสียแล้ว เซเรนจึงตัดสินใจด้วยการงัดท่าไม้ตายออกมาใช้ แผ่เมตตาก่อนนอนแล้วตามด้วยการสวดบังสกุลตาย

การสวดบังสกุลตายนี้….เพื่ออะไรไม่ต้องไปรู้มันหรอกค่ะ ให้พระให้สงฆ์ให้คนเป็นวิชชาเค้าสวดกันเน๊าะ ใครไม่รู้เรื่องอย่าสุ่มสี่สุ่มห้าสวดเลย เดี๋ยวจะกลายเป็นโดนผีลองของแล้วจะซวยเอาเสียเปล่าๆ  ซึ่งคืนนั้นพอสวดบังสุกุลตายเสร็จ (และรู้สึกว่าแทบจะไม่ได้ช่วยให้โลกดีขึ้นเลย) เราก็ล้มตัวลงนอน และทันทีที่เซเรนเอนตัวนอนนั้น พี่สาวที่นอนร้องเขมรไล่ควายฮึ่ยไปฮึ่ยมา อยู่ๆ ก็ร้องฮึ่ยขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นลุกพรวดจากเตียง เดินหน้าตาหงุดหงิดออกไปนอกห้องซะงั้น

พี่สาวไปแล้วก็ปล่อยพี่สาวไป น่าจะหงุดหงิดที่ตื่นเพราะเราเสียงดัง เดี๋ยวอารมร์ดีก็กลับเข้าห้องมาเองแหล่ะ  คิดได้ดังนั้นเลยเนียนนอนไปแบบไม่รู้เรื่องราวอะไร แต่….

อย่างที่บอกเอาไว้ค่ะว่า อันตัวเรานี้อ่ะถ้าแปลกทีแล้วมันจะนอนไม่หลับ ซึ่งก็นั่นแหล่ะค่ะ หลังจากหายปวดศีรษะแล้วอาการเดิมมันก็มาเริ่มเอาในคืนที่สองก็คือคืนนั้นแหล่ะ… ที่นอนไม่หลับ
จริงๆ อยากจะบอกว่าหลับไปวูบหนึ่งเหมือนกัน เพราะวันนั้นเพลียมาก แต่สักพักก็ตื่นขึ้นมา ตอนที่ตื่นนี่ต้องบอกว่าง่วงมาก ง่วงจนซะจนหงุดหงิดตัวเองจริงๆ ว่าเราง่วงออกขนาดนี้แล้วทำไมถึงยังตื่นขึ้นมาได้อีก ตอนนั้นที่ตื่นขึ้นมาเลยเหลือบมองยังเตียงของพี่สาว ดูว่าพี่ได้กลับเข้าห้องมาแล้วหรือยัง ซึ่งก็ทำให้เราได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งนอนหันหลังอยู่… และ….

นั่นไม่ใช่พี่สาวของเรา!??

.

บนเตียงของพี่สาวที่น่าจะมีพี่ของเรานอนอยู่ แต่คนที่เห็นตอนนั้นกลับไม่ใช่พี่สาว…?
ตอนแรกที่เห็นก็คิดว่าเป็นพี่ แต่พอเพ่งดูดีๆ แล้วปรากฏเธอคนนั้นไม่ใช่พี่สาวของเรา…?

.

 

คือคุณพี่ของเซเรนจะผมยาวมากกกกกก ซึ่งถึงแม้ว่านอนหันหลังให้เราก็จะต้องเห็นผมยาวสยายป่ายปัดอยู่บนหมอน แต่ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงของพี่เรานั้น…

เธอนอนคลุมผ้าห่มปิด มิดขึ้นมาครึ่งตัว ตัดผมสั้นทรงบ็อบ นอนหันหลังให้กับเรา และที่น่าประหลาดไปกว่านั้น คือ…

ผมของเธอไม่ได้ตกลงบนหมอน!

ปกติแล้วถ้าเป็นสามัญชนคนปกติทั่วไป เวลาที่นอนอยู่ผมจะต้องตกปรกลงบนหมอนตามกฏของนิวตัน แต่ผมของผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ แม้เธอจะนอนอยู่ แต่ผมทรงบ็อบของเธอก็เหยียดตรง ขนานไปกับพื้น เหมือนฝืนแรงโน้มถ่วงโลกได้อย่างนั้น

.

ถามว่าเมื่อเห็นเช่นนั้นแล้วเซเรนทำอย่างไร?
.
.
.

‘เออ… ไม่ใช่พี่เรานี่หว่า สงสัยพี่จะยังไม่กลับ’

.
.
จากนั้นก็นอนหลับต่อเพราะง่วงมาก +_+’

เอิ่ม…. คือบอกแล้วว่าหนูไม่กลัวผี แล้วตอนนั้นคือเราง่วงมากอ่ะ ผีก็ผีดิ แล้วไงอ่ะ ผีนอนได้คนก็นอนได้ เธอก็นอนของเธอไป ฉันก็นอนของฉัน ฉันง่วง ขอฉันหลับก่อนนะ -_-‘

นอนไปก็หลับนะคะ (แบบว่าเฉยมาก) แต่สักพักก็ตื่นขึ้นมาอีก ก็อย่างที่บอกว่าแปลกที่จะนอนไม่ค่อยจะหลับอยู่แล้ว ตื่นบ่อยเลยไม่ได้แปลกอะไร พอตื่นมาอีกครั้งก็มองไปที่เตียงของพี่สาวอีก ดูว่าพี่กลับมาแล้วหรือยัง ปรากฏครั้งนี้เห็นว่าเป็นพี่สาวตัวจริงนอนอยู่ ก็แค่นั้นล่ะค่ะ พี่สาวกลับมาแล้ว จบ นอนต่อ

.

เรื่องว่าเจอผีในคืนนั้นความจริงแล้วก็ลืมไปซะสนิท เพราะมัวแต่มึนๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นผีด้วยเลยไม่ได้สนใจจะจำอะไร ทั้งอุบัติเหตุที่เจอตอนก่อนกลับเข้าโรงแรมก็ลืมไปเสียสนิท จนกระทั่งกลับมาถึงกรุงเทพได้ทุกคนก็มานั่งคุยกันถึงเรื่องตอนไปเที่ยวว่าสนุกอย่างนั้นอย่างนี้ และระหว่างที่คุยๆ กันอยู่นั่นเอง เจ้าเพื่อนที่เดินออกไปซื้อเกี๊ยวกุ้งกับเราก็พูดขึ้นมาถึงอุบัติเหตุที่เจอหน้าโรงแรม ตอนนั้นแหล่ะถึงเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่า

เอ๊ะ… มีผีมานอนห้องเดียวกับเราในโรงแรมนี่น่า

เลยเล่าให้เพื่อนๆ และพี่สาวที่ตอนนั้นนั่งอยู่ด้วยฟัง พี่สาวพอฟังเซเรนเล่าจบก็พูดออกมาว่า

“มิน่าล่ะ! ชั้นนอนไม่ได้ทั้งคืนเลย”

จากนั้นพี่สาวก็เล่าให้ฟังว่า คืนนั้นพี่สาวนอนๆ อยู่ พอกำลังจะเคลิ้มหลับก็เหมือนมีอะไรสักอย่างดึงให้ตื่น พอตื่นมาแล้วก็ใจสั่นตึกๆๆๆ นอนไม่ได้ (สาเหตุที่ร้องเพลงเขมรไล่ควายฮึ่ยๆๆ) พอพยายามจะนอนก็เป็นอย่างเดิมอีก ซ้ำไปซ้ำมาตั้งหลายรอบ เท่าไหร่ๆ ก็นอนไม่ได้ จนสุดท้ายเลยลุกขึ้นหนีไปนั่งดูทีวีที่ห้องของน้า พอดึกๆ กลับเข้ามานอน อาการแบบนั้นก็หายไปแล้ว นอนต่อได้ตามปกติ

.

จบคำให้การของทุกคนแล้ว Zeren ก็ลองมาวิเคราะห์จากประสบการณ์ที่เคยเผชิญมาแล้ว ณ หาดแม่พิม (เจอผีเป็นซีรีย์มาก :'( ) สาเหตุการปรากฏกายของเธอคนนั้นก็คิดว่าน่าจะเป็นกรณีเดียวกันกับที่หาดแม่พิมนั่นแหล่ะค่ะ  น่าจะมาขอส่วนบุญ เพราะทุกคนเพิ่งจะไปทอดกฐินกันมา สรุปได้ดังนั้นทุกคนพร้อมแก้วน้ำคนละแก้วก็เลยพากันไปกรวดน้ำให้แม่(ผี)สาวบ็อบ แผ่เมตตาให้กับเธอกันไปตามระเบียบ.

 

News

 photo up.gif เรื่องผีที่หน้าเพจขอกูไปตักน้ำมนต์ก่อนนะ จะไม่เหมือนกับในเว็บไปซะทั้งหมดนะคะ บางเรื่องก็จะเอาของหน้าเว็บขึ้นไป บางเรื่องนึกออกก็เขียนสดแบบไม่เอามาโพสต์ในเว็บด้วย ถ้าจิ้ม Like หน้าเพจก็จะได้อ่านสดกันอีกฟิลนะคะ

 photo up.gifเรื่องผีเดิมๆ ที่เล่าไว้ในเว็บ พิมพ์ผิดเยอะมาก (นึกว่าชินกันแล้ว 555+) เอาเป็นว่าจะค่อยๆ แก้คำผิดไปทีละเรื่องๆ นะคะ ขอบคุณที่ติชมกันเข้ามาค่ะ

ด้วยความเคารพพี่น้องทุกท่าน
ขอกูไปตักน้ำมนต์ก่อนนะ จบ.

About works.


ติดตามข่าวคราวงานเขียนอื่นๆ รวมถึงนิยายของ Zeren Zarviiolar ได้ที่เว็บบล็อก
Zeren's Zeren's Diary บล็อกส่วนตัวของเซเรนค่ะ
 

หนังสือผีแนะนำ

 photo GhostBanner_zps61a6a6f0.gif

เรื่องผีอัพเดท

ผีมาเยือน


HTML hit counter - Quick-counter.net

StatCounter:
. ...