เรื่องผีที่58: โรงเรียนป่าช้าเก่า[1]

สารภาพว่าเรื่องผีที่จะเล่ารอบนี้ (ซึ่งยาว) ออกแนวเล่าเรื่อยเปื่อยมากกว่าเล่าจริงจังอ่ะนะคะ (<<<เคยจริงจังด้วย ??) ถือว่าอ่านเล่นๆ แก้เซ็งไปล่ะกันเน๊าะ

Ghost Story 58;

เรื่องผีที่ 58: โรงเรียนป่าช้าเก่า [1]

เล่าเรื่องผีเก่าๆ…. ก็เก่า… แต่เก่าไม่มาก เป็นเรื่องตอนที่…จำต้องไปสอนอยู่ในโรงเรียนแห่งหนึ่ง  ตอนนั้นยังไม่เห็นผีเป็นปกติสุข(?)เหมือนอย่างทุกวันนี้ แต่ก็พอจะเห็นผีเยอะแล้วนา เอาเป็นว่าเริ่มไม่มีเพื่อนคุยเป็นคนแล้วอะไรประมาณนั้นอ่ะ (กล้าจะยอมรับตัวเองนะนี่~_^’)

ตอนเรียน… เข้ามหาลัย ตอนนั้นบ้าประวัติศาสตร์มากเพราะอาจารย์ที่สอนประวัติศาตร์ (โรงเรียนผะดุงศิษย์ค่ะ^^) สอนอะหนุกมากมาย ตอนเข้ามหาลัยก็เลยว่าจะเลือกเรียนประวัติศาสตร์ แต่ถ้าเรียนแต่ประวัติศาสตร์อย่างเดียวก็ไม่มันส์ใช่ป่ะ เรายิ่งบ้าอะไรเป็นพักๆ อยู่ เดี๋ยวเกิดเบื่อกลางอากาศ งั่ก!! มันต้องเรียนไปอีกตั้ง 4 ปี ก็เลยเลือกคณะกลางๆ ดีกว่า เอามหาลัยแถวบ้าน (เลือกได้ถูกมาก ไปกลับ 5 นาที เรียน 9 โมงตื่น 9 โมงออกจากบ้าน 10 โมงยังไปเรียนทันเลย 555555) มันก็เป็น รภ. แล้วก็มีคณะมนุษยศาสตร์ให้เลือก ทีนี้ชื่อคณะมันก็เป็นแบบ ‘มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์’ ไอ้คำว่าสังคมศาสตร์ห้อยท้ายนี่ไม่รู้เรื่องหรอกว่ามันพ่วงมาทำไม จับใจความได้แค่ว่ามนุษยศาสตร์มันก็น่าจะมีวิชาพวกสายสังคมแบบประวัติศาสตร์ ศาสนา แถมภูมิศาสตร์เราก็ชอบเรียน การมีคำว่าสังคมห้อยท้ายมันก็การันตี ก็เลย… เออ เลือกคณะนี้แหล่ะ แถมอยู่ใกล้บ้านด้วย (มหาลัยใกล้บ้านเหมาะกับคนขี้เกียจตื่นเป็นอย่างยิ่ง คอนเฟิร์ม!!)

ที่ไหนได้… โง่มาถึงตัวแล้วยังไม่รู้เรื่อง  เนื่องจากตอนเด็กๆ จะโดนครูแกล้งบ่อยมากๆๆๆ (เคยโดนใช้ไม้หน้าสามตี 50 ทีด้วยล่ะ ก้นบวมเข้า รพ.เลย) เพราะงั้นอาชีพครูนี่จะเป็นอะไรที่เกลียดที่สุด ประมาณว่าถ้าต้องเป็นครูนี่ตูตายซะจะดีกว่าอะไรประมาณนั้น (ก็ครูแต่ละคนที่เราเจอนะ… หล่อหลอมให้เราโตขึ้นมาตั้งแต่ ม.ปลายจนถึงมหาลัยเรากลายเป็นเด็กดื้อต่อต้านเฉพาะครูเลยอ่ะ) แต่ตอนอยู่ ป.5 หลวงลุง (พระที่เป็นพี่ชายของคุณปู่ซึ่งดูดวงแม่นมาก) ท่านแช่ง เอ้ย! ดูดวงเราเอาไว้ว่า
“ไอ้นี่….อนาคตไม่เป็นครูก็ต้องเป็นหมอดู ซะงั้นอ่ะ….

กรี๊ดแตก!! ตอน ป.5 โคตรเกลียดครูประจำชั้นเลย นิสัยแย่มากๆ พอรู้ว่าต้องเป็นครู อ๊ากกก!! นี่โตขึ้นชั้นต้องอย่าง E…. (ชื่อครูประจำชั้นตอน ป.5) คลั่งสุดชีวิตเลยตอนนั้น ประกาศเด็ดขาดว่าจะไม่เป็นครูเด็ดๆ (แต่พอเอาเข้าจริงๆ สอนเด็ก เด็กต๊องๆ มันก็น่ารักดีนะ เวลาคุยกับน้องๆ สอนน้องๆ ก็รู้สึกว่าน้องยิ่งต๊องยิ่งน่ารักดี 55555)

แล้วนั่นแหล่ะ… ชะตากรรมมันนำพาไง  ไม่ได้อยากเป็นครู แต่ที่ไหนได้…. ไอ้คณะเรียนที่เลือกไปอ่ะ!! มันชื่อคณะ ‘มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ แต่คนเรียนอ่ะ… ต้องรับปริญญา ‘ครุศาสตร์บัณฑิต!!’ สรุปคือ! มันเป็นวิชาภาคครุศาสตร์ ต้องเรียนครู!! กีซซซซซ!! แล้วทำไมถึงตั้งชื่อคณะชวนเข้าใจผิดแบบนั้นฟร้าาาาาาา กรี๊ดดดดดดด!!!!!  (ตอนนี้รู้สึกว่ามันเปลี่ยนเป็นชื่อเป็นคณะรัฐประหาร เอ้ย!! รัฐ-ประ-สาทไปแล้วนะ<<<ก็ไม่น่าจะรับปริญญาครุแล้วล่ะ)

เรื่องนั้นช่างมัน แค่เห็นว่ามีโอกาสเลยเล่าเรื่องโชว์โง่ครั้งใหญ่ในชีวิตของตัวเองเอาไว้สัก หน่อย (ไว้เป็นเกียรติประวัตแก่วงศ์ตระกูล 5555) แต่ทีนี้… มันก็เข้ามาเรียนแล้ว ไอ้เราก็ขี้เกียจสอบใหม่เอนท์ใหม่ เลยเรียนๆ มันไปเถอะ กับอีแค่เรียนเอง ก็เลยปล่อยเลยตามเลยไปงั้น

แล้วเมื่อไหร่จะเข้าเรื่องผี… 555+ บอกแล้วว่าบ่นยาว เขียนยาส เหนื่อยล่ะ เรื่องผีในโรงเรียนที่ไปฝึกสอนต่อพรุ่งนี้เลยก็แล้วกัน 55555

….

อ่านเรื่องผี โรงเรียนป่าช้าเก่า

Did you like this? Share it: