เรื่องผีที่ 65: คุณ(ผี)ผู้ชายที่ทางสามแพร่ง

เรื่องผีเอามาเล่าวันนี้ ขอย้อนไปเรื่องนานกว่าปีตอนที่ตัวเองโดนรถชนหน่อยนะคะ เพราะหลังจากโดนรถชนแล้วนึกถึงผีขึ้นมาได้ตนหนึ่ง….ซึ่งก็คือคุณผีน่าสงสารที่อยู่ตรงทางสามแพร่งแถวๆ บ้านเราเองล่ะค่ะ^_^

..

Ghost Story 65;

เรื่องผีที่ 65: ผีทางสามแพร่ง


ก่อนเม้าท์เรื่องผี มาว่ากันเรื่องลางสังบรู๋~ หรือที่ภาษาคนเรียกกันว่า ลางสังหรณ์ ก็คือจริงๆ เราก็รู้สึกอยู่หรอกว่าตัวเองจะโดนรถชน แต่ปกติไม่ค่อยข้ามถนน (ออกนอกบ้านยังไม่ค่อยออก) ซึ่งทุกทีถ้าจะข้ามนี่ไม่ใช่หน้าบ้าน แต่จะเดินไปอีกหลายเมตรหน่อย… ไปตรงสามแยก แถวนั้นจะมีวินมอไซต์ จะเดินไปขึ้นวินมอไซต์ไปตลาดอะไรเงี้ย แล้ววินมอไซต์ก็อยู่ฝั่งตรงข้ามใช่ป่ะ เราก็จะต้องข้ามถนนตรงนั้น  แล้ว 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมาเวลาข้ามถนนแถวนั้นก็แวบๆ รู้สึกขึ้นมาอยู่ว่าเราจะโดนรถชนง่ะ

ม๊าน…ก็อุตส่าห์ระวังไม่ไปข้ามแถวนั้นแล้วนะ (นั่นแหล่ะคนมันซวย หลบยังไงก็ซวยอยู่ดี) ที่
ไหนได้ มาโดนเอาหน้าบ้านตัวเอง ทางม้าลาย แถมกดไฟแดงแล้วอีกต่างหาก ซึ่งก็โชคดีอีกนั่นแหล่ะที่โดนชนเอาหน้าบ้านตัวเอง เพราะคนแถวนั้นเขารู้จักเรากันหมด รู้ว่าเป็นใคร แถมหน้าบ้าน คนในบ้านก็รู้ข่าว ลงมาดูใจได้ทันก่อนตาย (เฮ้ย!! ยังไม่ตายสักหน่อย!!) ก็นะ… ถ้าไปโดนชนตรงสามแยก นอกจากหาตัวช่วยไม่ได้ มันทางสามแพร่งเต็มๆ สงสัยจะโดนซ้ำ
555555

เวง…เผลอนอกเรื่องซะงั้น มาต่อมอไซต์ที่ทางสามแพร่งก่อน ก็คือว่าวินมอไซต์แถวนั้นน่ะ มีอยู่คน เขาเป็นเด็กในบ้านเราเอง ก็คือเป็นภารโรงของ รร. อนุบาล แล้วก็ไปหาอาชีพเสริมขับมอไซต์ เวลามีอะไรนิดหน่อยๆ ก็เรียกคนเนี้ยมาใช้  แต่ไม่ค่อยชอบซ้อนท้ายให้ขับรถไปส่งหรอก เพราะหมอนี่ขับรถอันตราย เห็นอย่างนี้ตูก็กลัวตายนา แต่อย่างไปซื้อข้าวซื้อของอะไรเงี้ย เราขี้เกียจออกจากบ้านก็จะให้คนนี้เขาไปซื้อให้แล้วจ่ายตังค์ค่ารถไป (เนี่ย…ใช้คนอื่นจนจะเป็นง่อยอยู่แระ-_-)

ทีนี้ช่วงงานสัปดาห์หนังสือ ข้าเจ้าทำงานเกี่ยวกับหนังสือมันก็จะเป็นอะไรที่ยุ่งมาก ก็จะใช้คนนี้ไปส่งเอกสารไปเอาของอะไรแบบเนี้ย เฉพาะช่วงงาน 2 วีค หมอนี้กวาดเงินจากเราได้เหยียบหมื่นเชียวแหล่ะ (แบบว่ายุ่ง เรียกใช้บริการบ่อยมาก เนี่ย ถ้าใช้หายใจแทนก็ใช้ให้หายใจแทนเราไปแระ-_-‘ )

ทีนี้… มีอยู่วัน เราเรียกไปใช้งาน เจ้าหมอนี่้ก็เดินขึ้นบ้านเรามาแบบหาตาหล่อเหลา ประมาณแก้มช้ำ โหนกแกมแตก เยินมาเลย ม่ามี๊เราเห็นก็ตกใจ ถามว่าไปโดนอะไรมา เขาก็บอกว่า ขับรถอยู่ผู้โดยสารแท็กซี่ก็เปิดประตูรถ (แบบไม่ดู) มากระแทกหน้าเปรี้ยง <<<ก็แค่นั้นแหล่ะ เราก็รู้แค่นี้ ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว เลยไม่ได้สนใจอะไร  ทว่า… เรื่องมันไม่ได้ธรรมดาอยู่แค่นั้น…

2 วันต่อมา  บูธที่งานเกิดอาการ… ถุงใส่หนังสือที่จะใส่ลูกค้าหมด  เรากำลังจะไปศูนย์ฯ ก็เลยโทรเรียกคนนี้ ให้เขาไปซื้อถุงมาให้ก่อน จะได้หอบไปงานทีเดียว  เราก็แบบกำลังแต่งตัวอยู่ไง
เลยไม่ได้สนใจ  แต่ก็คนนี้เดินขึ้นบ้านมา เราอยู่ในบ้านนะ มองออกไปที่หน้าประตูบ้าน ก็เห็นคน… เป็นผู้ชายใส่เสื้อวินมอไซต์สีส้มๆ นี่แหล่ะ แต่ไม่ใช่ตารีขาประจำ  (ชื่อย่อมาจากอีตาลี ไม่ใช่ว่าแก่จนเรียกตานะ^.^) เป็นวินมอไซต์ฺคนอื่น ลักษณะเป็นผู้ชายผิวขาว ร่างล่ำหน่อย ผมเกรียน  มีเคราสั้นๆ  หน้าไม่ใช่ตารีเลยล่ะค่ะ

ตอนเห็นนี่ไม่คิดอะไรมาก นึกว่าตารีให้เพื่อนมาแทนล่ะมั้ง ก็เรียกม่ามี๊ให้ออกไปจัดการ เราก็แต่งตัว

ม่ามี๊ออกไปหาผู้ชายคนนั้น ก็คุยกัน เราอยู่ในบ้านก็ได้ยิน ไหง…คุยกันเหมือนรู้จักกันมาก่อน คุยอย่างกับคุยกับตารีเองอย่างงั้นล่ะ  เออ…. แต่จะว่าไปตารีนี่งกงานจะตาย ปกติไม่ปล่อยให้
ใครมารับงานแทนนี่ฟ่า

พอคิดได้อย่างนั้นก็ชักเริ่มจะเอะๆ… ด้วยความสงสัยเลยวิ่งออกไปดูที่หน้าบ้าน  แต่ไม่ทัน ตารีลงไปก่อนแล้ว  เลยหันไปถามม่ามี๊ว่า

“แม่ เมื่อกี้ใครขึ้นมาน่ะ?”

คุณแม่ก็ตอบมาว่า  “ก็รีน่ะสิ”

ฟังพระแม่เจ้าว่าเช่นนั้น ข้าน้อยก็เกิดอาการเหวอขึ้นมาในบัดดล  พอเราทำหน้างงๆ ม่ามี๊ก็งงตาม เราก็ยังงงๆ อยู่เลยไม่พูดอะไร เดินเข้ามาในบ้านอย่างเหวอๆ  ม่ามี๊ก็เดินตามเข้ามา เราก็ยังงงไปนึกไป เอ…คิดยังไงไอ้ผู้ชายที่ตูเห็นเมื่อกี้มันก็ไม่ใช่ตารีจริงๆ นี่ฟ่า มันชักยังไงๆ แล้วนา

คือ… ที่ผ่านมาเคยเห็นคนที่โดนพวกผีตายโหงครอบ ประมาณว่ามีเคราะห์ถึงตาย แต่ที่เคย
เห็นอันนั้นเคยเห็นแต่แบบเป็นคนไม่มีหัว  ไม่เคยเห็นแบบเป็นคนอื่น  อันนี้ประสบการณ์ครั้งแรก (ซึ่งปัจจุบันมัรนก็เริ่มหลายๆ ครั้งล่ะ พเอเห็นได้ครั้งหนึ่งก็มักจะมีครั้งอื่นๆ ตามมา T__T ) แต่นะ…ถ้ามันไม่ใช่รี เป็นคนอื่นที่เราเห็นก็แปลว่าผีมันครอบไว้น่ะสิ  อาการประมาณนี้น่าจะผีตายโหงซะด้วย  เพราะงั้นถ้าเราไม่เตือนอีกฝ่ายอาจจะซวยก็ได้ (จากก่อนหน้าที่อยู่ๆ เจ้าตัวมันก็ซวยเกิดอุบัติเหตุด้วยอ่ะน่ะ) ก็เลยหันไปบอกม่ามี๊ว่า

“แม่…โทรบอกรีว่าว่างๆ ให้ไปรดน้ำมนต์บ้างนะ ทำสังฆทานด้วย”

คุณแม่ก็…อ๊ะ…อีนี่ มีอะไรอีกแล้วแน่ๆ (เนื่องจากเมื่อกี้ทำหน้าเหวอให้ม่ามี๊เห็นไปก่อนสิบกว่า
นาทีแน่ะ^^)
คุณม่ามี๊ก็เลยถามมาว่า

“ทำไม มีอะไรเหรอ”

เราเลยเล่าให้ฟังไปว่าเมื่อกี้รีขึ้นแล้วเราเห็นเป็นคนอื่น อะไรเงี้ยแหล่ะ  เล่าจบก็จบไป แต่งตัวเสร็จก็ออกไปศูนย์เลย ทีนี้สัก 6 โมงกลับมาถึงบ้าน ม่ามี๊ก็บอกว่า

“หนมขึ้นมาเอาน้ำมนต์ไปให้รีอาบ รีกลัว ไม่กล้าขึ้นเอง” (นางสนมนมเนย ภรรยาตารี)
เฮ้ย….กลัวซะงั้นเลยนะมีผีอยู่กับตัวแล้วมากลัวอะไรเราเนี่ย

คือที่บ้านข้าพเจ้านี่จะทำน้ำมนต์เอาไว้ใช้สอยติดบ้านอยู่แล้วอ่ะนะ ก็เลยมี แล้วหนมก็เลย
ระบายว่า

“หนูถึงว่าสิ… เดี๋ยวนี้มัน (เรียกสามีตัวเองว่ามันฝรั่งซะงั้น) มีแต่เรื่อง เดี๋ยวก็เดินชนโต๊ะ เก้าอี้ล้มทับขา วันก่อนก็โดนประตูแท็กซี่กระแทกอีก” <<<เออ สงสัยมันจะเกี่ยวกันจริงๆ

เราเลยบอกแม่ไปว่า
“รดน้ำมนต์ก็ไม่เป็นไรแล้ว ผีตายโหง เขามาขอส่วนบุญก็ทำบุญไปให้เค้าซะ เพราะไอ้ที่มันทำมาหากินอยู่ (วินมอไซต์) มันก็อยู่เขตที่ของเขา”

น่านแหล่ะ…. ปรากฏว่า…. ที่ไหนได้….. ผีตนนั้น ผีที่เราอธิบายหน้าตาไปนั่นน่ะ คุณป๋าดิฉัน

รู้จักเจ้าค่ะ!!

คือเรารู้ว่าเป็นผีอยู่แถวนั้น แต่ไม่รู้ว่าป๋าเรารู้จัก  พอเล่าบอกลักษณะคุณป๋าที่ได้ยินเข้าจึงเดินมาเล่าขยายความมให้ฟังว่า

ไอ้คน เอ้ย! ไอ้คุณผีตนนั้นน่ะ  เมื่อ 50 ปีที่แล้วถูกรถชนตายอยู่ตรงนั้น  ตรงทางสามแพร่งที่ตั้งวินมอไซต์พอดี  คนที่ชนเป็นผู้หญิง ขับชนแบบว่าศพกระเด็นขึ้นฝากระโปรงรถ ตายคาทีเลย  ผู้หญิงที่ชนก็ออกมาโวยวายว่าไม่ได้ชนๆ  แต่เลือดของผู้ชายคนนั้นยังติดหน้าผู้หญิงอยู่เลย…. บรึ๋ย~

ฟังคุณป๋าแล้วตกใจเลย ตั้ง 50 ปีแล้วยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกอ่า——- ToT

Did you like this? Share it: