เรื่องผีที่ 68: ผีคุณน้า

จำได้ว่าเล่าเรื่องผีคุณลุงไปแล้ว วันนี้มาเล่าเรื่องผีคุณน้าบ้างดีกว่า ไม่รู้มำอะไรก็เอามาหากินได้แม้แต่ผีญาติตัวเองอ่ะนะคนเรา^^  ซึ่งคุณน้าที่กำลังจะเอ่ยถึงนี้ได้เคยแสดงมาแล้วในเรื่อง ศาลริมทาง เป็นคุณน้าคนเดียวกันกับที่ขับรถไปหลับแถวๆ ศาลนั่นแหล่ะค่ะ

Ghost Story 68;

เรื่องผีที่ 68: ผีคุณน้า

อันว่าเมื่อประมาณ 254X (4 เท่าไหร่จำไม่ค่อยได้แล้ว) แต่เป็นปีเดียวกับที่เกิดเรื่องศาลอ่ะนะคะ หลังจากนั้นไม่กี่เดือนคุณน้าท่านนี้ก็เสียชีวิตลง ไม่เกี่ยวกับเรื่องศาลนะ คือท่านเป็นมะเร็งตับอ่ะ กว่าจะมารู้ว่าเป็นก็ระยะสุดท้ายแล้ว รักษาไม่ทัน ก็สิ้นชีพไปตามวัฏ

คุณน้าเป็นทหารอยู่ค่ายที่เชียงใหม่ ปกติน้าเรายามเป็นคนนี่ก็อย่างหวงทั้งลูกสาวทั้งภรรยา
(ลูกสาวดันหน้าตาดีซะด้วย ควรหวงอยู่ ) พอแกตายไปวิญญาณเหมือนยังไม่สงบ มีห่วงอยู่ หลายครั้งก็เข้ามาแฝงภรรยาตัวเองอยู่เรื่อย บางทีก็ไม่แฝงล่ะค่ะ สิงเต็มๆ เลยก็มี (ซิงโครกันได้น่ะนี่)

หลังจากที่คุณน้าเสียชีวิตไปไม่กี่เดือน ญาติฝั่งพระมารดาของเรนก็นัดกันไปทำบุญบรรพบุรุษที่เชียงราย ก็โทรไปชวนน้าสะใภ้ที่เชียงใหม่ (วงเล็บเผื่อไม่ทราบ น้าสะใภ้=ภรรยาของคุณน้า^^) น้าสะใภ้เป็นครู ไม่ว่างบอกว่าต้องสอนนักเรียน ก็โอเค ไม่มีอะไร ปฏิเสธกันเป็นที่เรียบร้อย ญาติๆ ก็ไม่มีใครว่า ต่างคนต่างขึ้นเหนือไปทำบุญ กระทั่งถึงวันก่อนทำบุญหนึ่งวัน

ตอนนั้นคุณม่ามี๊เราและญาติๆ ก็นั่งเตรียมข้าวของอยู่ที่หน้าบ้าน บ้านที่เชียงรายนี่เวลากลางวันๆ ถ้าแต่ละคนมารวมตัวกันไม่ว่าจะเตรียมงานหรือจะทำอะไรก็ตาม มันจะกลายเป็นงานเลี้ยงไปซะแบบสำเร็จรูป (ไม่เข้าใจว่าทำไป แต่รวมกันทำงานปุ๊บมันกลายเป็นจัดงานเลี้ยงไปซะทุกที สงสัยที่ทางแถวนั้นจะมีอาถรรพณ์) ทีนี้พอเป็นงานเลี้ยง คุณทุกก็เริ่มซ่า และด้วยความซ่าของแต่ละคนก็จะเปิดประตูบ้านทิ้งเอาไว้กว้างเลย บ้านใกล้เรือนเคียงใครอยากมาแจมก็เดินเข้ามาแจมกันได้อะไรอย่างนั้น (มันถึงได้กลายเป็นงานเลี้ยงฉบับสมบูรณ์ไปซะงั้น)

และระหว่างที่ทุกคนกำลังเตรียมของอยู่นั่นเอง อยู่ๆ ก็มีรถปิกอัพสีเงินเลี้ยวเข้ามา คุณหม่ามี๊เรากันไปดูก็… อ้าว…? รถคุณน้านี่นา คิดอยู่ในใจว่าไหนน้าสะไภ้บอกว่าจะไม่มาไง ก็มองต่อไปในที่นั่งคนขับ คุณแม่เห็นว่าคนที่ขับรถเข้ามาเป็นคุณน้า

เฮ้ย!! มันอะไรกันฟะนั่น!!

ไม่ใช่แค่เด็จแม่ของเรานะ ญาติๆ แต่ละคนต่างมองตาม กระทั่งรถเลื่อนเข้าไปจอดไว้ตรงที่จอดรถแล้วเรียบร้อย ต่างคนต่างรอดูว่าใครจะลงมา และทันทีที่ประตูรถเปิดออก คนที่ก้าวลงมาจากรถ…

คือน้าสะใภ้นั่นเอง…

เป็นน้าสะใภ้ที่ขับรถมา ซึ่งจะไม่มีอะไรแปลกประหลาดเลยถ้า

ท่าเดินของน้าสะใภ้ตอนที่เดินมาหาญาติๆ จะไม่เดินโคลงๆ ตะแคงข้างเหมือนกับคุณน้าตอนยังมีชีวิตอยู่ไม่มีผิดเพี้ยน!!


คุณแม่บอกว่าขนลุกซู่เลย แต่ไม่มีใครทักอะไร จนกระทั่งน้าสะใภ้เดินมานั่งกลางวงญาติ

ซึ่งก็เป็นอะไรที่แปลกอีกเพราะเดินมาจนถึงที่แต่กลับไม่ได้ทัก ไม่ได้สวัสดีใครเลย
ญาติๆ ต่างคนก็ต่างเงียบ มองน้าสะใภ้ที่เหมือนใจลอย แต่แล้วอยู่ๆ น้าสะใภ้ก็สะดุ้งขึ้น
หันมองซ้ายขวา เหมือนเพิ่งรู้สึกตัว พอเห็นว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในบ้านที่เชียงรายก็ปล่อยโฮทันที

“พี่นะพี่ หนูบอกแล้วว่าไม่มา ไม่มา”

ร้องไห้แล้วก็ว่าอย่างนั้น คุณแม่เลยเข้าไปถามว่าเกิดอะไรขึ้น

น้าสะใภ้เลยเล้าให้ฟังว่า คุณน้ามาหาตั้งสามสี่วันก่อนหน้านี้แล้ว มาทุกวันเลย จะให้น้าสะใภ้มาที่เชียงรายให้ได้ น้าสะใภ้ก็บอกไปว่าไม่ได้ มีงานอยู่ ต้องสอนเด็ก คุณน้าก็ดึงดันจะให้มาได้ จนถึงวันนี้น้าสะใภ้ไม่รู้สึกตัวเลย จำอะไรไม่ได้ มาได้สติอีกทีก็อยู่ที่นี่แล้ว

อืม… เดี๋ยวนี้ผีมือใหม่เขาเล่นกันอย่างนี้เหรอเนี่ย มาสิงแล้วขับรถจากเชียงใหม่ยาวถึงเชียงรายเลยนะ คุณน้าขา

Did you like this? Share it: