เรื่องผีที่ 69 วิญญาณในโรงเรียนสอนรำ [1]

เอาเรื่องผีในบ้านตัวเองมาเล่าเหอะ… พอดีเมื่อกี้ลงไปกรวดน้ำตรงแถวๆ ประตูผีมา <<<บ้านเรา มีประตูวิญญาณให้ผีเดินผ่านไปมาอยู่ในบ้าน วันพระวันโกณไม่กรวดน้ำให้ พี่กวนทุ๊กกกรอบ แล้วก็เลย…ไหนๆ ก็ไปนั่งกรวดน้ำอยู่ ณ จุดเกิดเหตุแล้ว นึกถึงเรื่องที่เคยเิกิดขึ้นเป็นประจำแถวๆ นั้นได้พอดี เพราะงั้นก็เลยเอาเรื่องผีมาให้อ่านเล่นสักเรื่องก็แล้วกัน

 

Ghost Story 69;

เรื่องผีที่ 69: วิญญาณในโรงเรียนสอนรำ

บ้านที่เราอยู่ปัจจุบันนี่มันก็ไม่ใช่บ้านเกิดของเราหรอกนะ บ้านเกิดเนี่ย… สถานที่มันเคยเป็นป่าช้าเก่ามาก่อน เรื่องผีผู้หญิงข้างหน้าต่างก็เหตุเกิดที่บ้านหลังเก่านี่แหล่ะค่ะ แล้วแถมบ้านเก่ามันก็อยู่ห่างจากบ้า่นหลังใหม่มากๆๆๆๆๆ ห๊างงงงงห่างงงงงง ห่างชนิดที่เดินไม่ถึง 5 นาทีก็ถึงบ้่านหลังใหม่แล้วล่้ะ (แล้วย้ายบ้่านทะไมเนี่ย<<<มีที่มาของการย้ายบ้านเหมือนกัน แต่วัีนหลังค่อยเล่าล่ะกัน)

บ้านที่ย้ายมาใหม่ (คือบ้่านหลังปัจจุบัน) มันเป็นโรงเรียนสอนรำอ่า….นะคะ  ก็เลยเป็นตึกหญ่ายๆ มี 4 ชั้น อันนี้เรียกกันว่าบ้านโรงเรียน (บ้านหลังเก่าเรียกบ้านพิชัยหรือบ้านคุณย่า<<เพราะคุณย่าอยู่บ้านหลังนั้นจนกระทั่ง Death เลย) ก่อนหน้าที่คุณย่าจะเดธ พี่สาวคุณย่าชื่อป้าทรัพย์ก็เดธไปตั้งแต่สมัยที่เรายังไม่เกิด พอเราเกิดมาตอนเด็กๆ ก็ยังเห็นแกมาแอบยืนดูเราเล่นอยู่บ้าง แต่ตอนเด็กๆ โง่ไง ไม่นึกว่าเป็นผี ปัจจุบันขายบ้านหลังนั้นไปล่ะ ปีก่อนจะขายบ้าน คุณย่าป่วยเป็นโรคชรานอนหลงลืมช่วยตัวเองไม่ได้มาหลายปี แต่อยู่วันหนึ่งตอนทำบุญบ้านก็ลุกพรวดมาโวยวายคุยกับลูกๆ หลานๆ ไปๆ มาๆ นั่น บ่ ใจ๋ ย่าเฮาหรอกเน้อ~ เป็นผีป้าทรัพย์ต่างหาก มาสิงน้องสาวตัวเองปลอมตัวเป็นคุณย่าซะงั้นเลย เนื่องจากตรงนั้นที่แรง เป็นเขตป่าช้าเก่า (แถมอยู่ตรงทางสามแพร่งเปะๆ อีกต่างหาก ) ก็เลยจะมีเหตุอะไรประมาณนี้ให้พบเจออยู่บ่อยๆ ล่ะค่ะ  แต่ปัจจุบันคนที่ซื้อบ้านต่อเอาไปเปิดกิจการบาร์เบียร์แล้วเรียบร้อย ซึ่งเป็นอะไรที่รุ่งมาก เพราะผีขี้เมาเยอะมากมาย เออ…ถือว่าเปิดกิจการได้ถูกโฉลกกับที่ดี อิ อิ

เฮ้ย!! แต่เราไม่ได้จะเล่าเรื่องบ้านป่าช้าเก่าของเรานี่ฟ่า!! กลับมาที่เรื่องผีในโรงเรียนสอนรำก่อน… คือแบบที่บ้านโรงเรียนที่ย้ายมาใหม่ (เฮี้ยนไม่แพ้บ้านเก่า) ตอนเด็กๆ อยากจะบอกว่าน่ากลัวมาก (เคยกลัวผีมาก่อนเหมือนกานนนน โฮะๆๆ) โดยเฉพาะชั้นสองซึ่งแต่ก่อนเป็นชั้นที่ใช้ประกอบพิธีไหว้ครู (ไหว้ครูนาฏศิลป์ ที่บ้านสอนรำเลยจัดกันทุกปี ตอนนี้ย้ายไปจัดชั้น 1 แระ) มันเป็นอะไรที่ทั้งหลอนทั้งเงียบ เพราะไม่มีคนอยู่เลย<<<แบบว่ามันเป็นโรงเรียน แต่ก่อนไม่มีคนอยู่ที่นั่นเลย ญาติๆ ก็ไปอยู่บ้านอื่นกันหมด คุณย่าคุณอาอยู่บ้านพิชัย คุณป้าอยู่บ้่านชลนิเวศน์ คุณอาอยู่ดอนเมือง เพราะงั้นพอเราย้ายจากบ้านคุณย่ามาอยู่ที่นี่มันก็เลย…..

เป็นครอบครัวเดียวของตึกทั้งตึก หึ หึ หึ

แต่ก็ไม่เดียวนักหรอก เพราะมีครอบครัวคนงานอยู่ด้วย แต่อยู่แยกไปอีกตึก แล้วก็มีคุณปู่อยู่ด้วย (อยู่กับคุณย่าไม่ได้ เดี๋ยวทะเลาะกัน 5555) ตอนหลังคุณป้าก็มาอยู่ที่ชั้น 3 ไปๆ มาๆ ตอนหลังก็ย้ายมาอยู่ประจำไปเลย แถมปัจจุบันมีคนมาเช่าที่ชั้น 1+2 ทำโรงเรียนอนุบาล แอบแบ่งที่ตรงสนามของเราไปให้คนงานเช่าอยู่อีก <<<บ้านหลังนี้เลยกลายเป็นคนเพียบโดยใช่เหตุไปซะงั้น

อะจึ๋ย! พล่ามมากมาจนถึงปัจจุบันเลยวุ้ย ที่จะเล่าคือบรรยากาศอดีตต่างหาก ย้อนหลังไปต่อละกันว่าที่บ้านโรงเรียนอ่ะนะ สถานที่กว้างขว้างมาก ให้บรรยากาศวังเวงชวนสยองสุดๆ ยิ่งชั้น 2 ที่แต่ก่อนร้างๆ ไม่มีคนอยู่อ่ะ เวลาเราจะขึ้นจะลงผ่านชั้นสองทีไรต้องรีบวิ่งขึ้นวิ่งลงเพราะกลัวมาก แถมตอนนั้นยังมีอีตา ‘หนักนักเอาไหม’ อยู่แถวๆ นั้นด้วย หลอนสุดๆ ไปเลย (หนักนักเอาไหมเป็นรูปปั้นคนแบกฟืน คุณป๋าหล่อเอาไว้ประกอบฉากละครเรื่องอะไรก็ไม่รู้ แต่เราจำชื่อคนแบกฟืนไม่ได้ แต่ก่อนหนังเรื่องปู่โสมดัง พี่ๆ เลยตั้งชื่อตานี่ว่าหนักนักเอาไหม เราก็เรียกตามซะงั้น ตอนเด็กๆ อย่างหลอน ไอ้รูปปั้นเนี่ย…ไปไหนมันมองตามอย่างกับมีชีวิตแน่ะ) แถมยังมีคนย้ายมันมาไว้ในห้องนอนเก่าเราตรงประตูอีก เดินเข้าห้องนอนทีไรต้องสบตากับหนักนักเอาไหมทุกที… จริงๆ ที่ด้านชาไม่กลัวผีได้ก็เพราะตานี่น่ะแหล่ะ ฝึกตูมาซะดิบดีตั้งแต่เด็ก เดี๋ยวนี้ชินหน้ามันล่ะ เอามานอนกอดยังได้เลย 55555

ความหลอนของชั้น 2 นี่เล่าถึงสมัยเด็กๆ ที่ย้ายไปอยู่ใหม่ๆ นะ ตอนนี้ชินสนิทแล้ว ตีหนึ่งตีสองเดินขึ้นลงสบายอารมณ์สุดๆ มีแต่คนมาบ้านเราแล้วพอค่ำก็ไม่กล้าลงชั้นล่างคนเดียว แอบขำระคนสะใจ เพราะใครมาเราจะรีบไล่กลับแต่วัน 4-5 โมงเ้ย็น ไม่รอให้ฟ้ามืดเพราะรู้ว่าบ้านตัวเองเป็นยังไง แต่บางคนซ่า อยากอยู่ก่อกวนเค้า ตอนจะกลับเลยกลับไม่ได้เพราะไม่กล้าลงบันไดไปซะงั้น เตือนแล้วไม่เชื่อ สะใจ สะจาย 55555

แต่ก็นั่นล่ะนะ… เล่าไปเล่ามาที่สุดของบ้านโรงเรียนที่ว่าน่ากลัวนี้ความจริงไม่ใช่ชั้นสองและไม่ใช่ที่อื่นไกลใดเลย  แต่เป็นห้องนอนของข้าพเจ้านั่นเอง 55555

อ่านต่อ วิญญาณในโรงเรียนสอนรำตอนจบ

Did you like this? Share it: