เรื่องผีที่ 80: เงาดำปริศนา

Ghost Story 80;

เล่าเรื่องผีที่บ้านหลังเก่าดีกว่า  บ้านที่เล่าว่าเดิมเคยเป็นทีป่าช้าเก่าแถมอยู่ตรงทางสามแพร่งนั่นล่ะค่ะ  คือบ้านหลังนี้อ่ะนะ นอกจากผีจะเยอะพี่สาวคุณย่าก็ยังตายในบ้านหลังนั้นอีกต่างหาก วันดีคืนดีอารมรณ์ดีๆ ก็จะโผล่ออกมาให้ลูกให้หลาน คนเขาก็เห็นกันทั่วไปจนชินหมดแระ (แน่ใจอ่ะ)

ซึ่งเขาโผล่ออกมาบ่อยจริงๆ นะ แต่ลักษณะของเขาเวลาปรากฏสงสัยกลัวดัง ไม่ค่อยให้เห็นชัดๆ ชอบโผล่มาเป็นเงาดำๆ (ซึ่งก็ดีแล้ว ขืนเห็นชัดล่ะก็…..) แล้วแบบว่า… บ้านมันหลอนมั้งคุณผีเลยค่อยข้างเฮี้ยนหน่อย ใครที่อยู่ที่นั่นก็จะเจอเงาดำๆ เหมือนกันหมด ไม่เว้นหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งสิ้น บางคนไปบ้านหลังนั้นนั่งอยู่แค่ชั่วโมงสองชั่วโมงก็แจ็ตพล็อตจ๊ะเอ๋กันเลย  บางคนเจอแล้วไม่รู้ว่าเป็นผีก็มี นึกว่าคนเพรา่ะเห็นเป็นเงาดำๆ เดินผ่านไปก็นึกว่าเงาคนอะไรอย่าเงี้ย  (อยากจะบอกว่าคนที่ซื้อที่บ้านหลังนั้นต่อไปกำลังปรับปรุงที่ดินเปิดเป็นลานเบียร์แล้วด้วยล่ะเนื่องจากหลายคนเจอเลยไม่รู้จะเล่าเรื่องใครก่อน (ซะงั้น) อืม…เอาเป็นเรื่องที่พี่สาวเจอแล้วเล่าให้ฟังก็แล้วกัน

ผีเงาดำ

เรื่องผีที่ 80: เงาดำปริศนา

เซเรนมีพี่สาวอยู่ 2 คน ทั้งคู่อายุวัยค่อนข้างไล่เลี่ยกัน ตอนยังเล็กทั้งสองคนจึงเล่นด้วยกันบ่อยๆ มีอยู่วันหนึ่งที่ทั้งคุณพ่อและคุณแม่ไม่อยู่บ้าน พี่สาวทั้งสองกำลังเล่นกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ขณะที่กำลังเล่นกันอยู่นั้น ทั้งสองคนก็เกิดได้ยินเสียงฝีเท้าคนวิ่งขึ้นบันไดมา…

 

ตามที่ได้เล่าไปแล้วนะคะ ว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้ บันไดตลอดจนถึงระเบียงทางเดินก็เป็นเพียงไม้กระดานธรรมดาๆ ถ้ามีคนวิ่งขึ้นบันไดบ้านไม้มาเสียงฝีเท้าจะดังมากเพราะแรงกระทบกับไม้  ทีนี้จากบันไดจะเข้าห้องได้มันต้องผ่านระเบียงทางเดิน ซึ่งจากในห้องนั่งเล่นมีหน้าต่างมุ้งลวดบานใหญ่อยู่สองบานทำให้สามารถมองผ่านมุ้งลวดลอดออกมายังระเบียงทางเดินได้

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนวิ่งขึ้นบันไดมาแรงมากพี่สาวทั้งอสงจึงหันไปมองยังหน้าต่างมุ้งลวดเพื่อดูว่าใครมา  แต่ก็เห็นเป็นเพียงเงาดำๆ ของคนร่างใหญ่วิ่งผ่านมาจนถึงประตูอย่างรวดเร็ว และหยุดนิ่งหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าประตูเล็กๆ ที่เปิดประตูไม้เอาไม้ ปิดเพียงส่วนที่เป็นมุ้งลวด ยังปรากฏเงาดำของคนร่างใหญ่อยู่ตรงนั้น

พี่สาวทั้งสองจับสายตาจ้องมองเงาที่ประตู รอดูว่าใครจะเปิดประตูบานนั้นเข้ามา นั่งจ้อง… นานเท่าไหร่ๆ เงาคนดำๆ นั้นก็ไม่เปิดประตูเข้ามาสักที  สุดท้ายพี่คนโตทนไม่ไหวจึงลุกขึ้นไปผลักประตูออกผลั๊วะ!

เปิดประตูกว้างออกเพื่อดูว่าใครกันแน่ที่มายืนจดๆ จ้องๆ อยู่หน้าประตู ทว่า… สิ่งที่ได้พบนั้น…

 

มีเพียงสายลมและความว่างเปล่า…

 

ไม่มีใครยืนอยู่ที่หน้าประตูเลยสักคน ถ้าอย่างนั้น…!?

เสียงฝีเท้าของใครล่ะ ที่วิ่งขึ้นบันไดมา? เงาร่างคนของใครล่ะ ที่หยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูจนกระทั่งพี่สาวเดินไปเปิด?

ทุกอย่างยังเป็นปริศนาต่อมาทราบจนทุกวันนี้…

 

 

Did you like this? Share it: