เรื่องผีที่89: ทำไมไม่ไปเผาศพ

Ghost 89: เรื่องผี วิญญาณมาเรียก

เรื่องผีที่ 89: เฮ้ย!! ทำไมไปเผาศพ

เรื่องผีของพระดีๆ เรื่องนี้…. พอโตขึ้น (ชักเห็น+คุยกับผีเยอะ มีประสบการณ์) ลองมาย้อนคิดดูแล้ว เสียงผีที่ได้ยินในตอนนั้นไม่ใช่ผีพระที่เราไปในงานศพของท่านหรอก แต่เป็นเสียงของผีน้องชายพระที่ก็คือคุณปู่ของเรา ที่แม้จะเสียไปนานมากมายมายหลายสิบปีแล้ว แต่จนแม้ปัจจุบันนี้ก็ยังมาเดินตรวจตราภายในบ้า่นให้เราได้เห็นบ่อยๆ

เป็นเรื่องผีไม่ค่อยน่ากลัวอีกเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิต

ตอนที่หลวงลุงท่านเสีย… ตอนนั้นเป็นตอนที่เราเรียนอยู่ชั้น ป.5 หลวงลุงท่านมรณะภาพไปตามอายุขัย พิธีศพของหลวงลุงจัดค่อนข้างใหญ่โตอยู่ไม่น้อย เพราะท่านเป็นพระที่ชาวบ้านแถบคลองด่านสมัยนั้นนับถือกันมาก หลังจากที่ท่านมรณะภาพไปคือเก็บศพไว้ 100 วัน ที่วัดเจริญวราราม (วัดน้อยคลองด่าน) ซึ่งเป็นวัดที่ท่านผูกพันอยู่พัฒนาที่นั่นมาครึ่งค่อนชีวิต ร้อยวันที่เก็บศพผ่านมานี่ไม่อะไร จนถึงวันเผานั่นแหล่ะค่ะ…

พิธีเผาศพก็จัดกันอย่างใหญ่โตสมเกียรติเจ้าอาวาส ชาวบ้านร้านตลาดแถวนั้นไปช่วยกันเยอะแยะหนาตา มีการทำอาหารไปแจกทาน ชอบร้านไหนเข้าร้านนั้น หยิบได้เลย ทานฟรี!! ในส่วนที่บ้านของเซเรนก็เอารำไปแสดงหน้าไฟ แล้วยังมีคณะขณะโขนไปเล่นหน้าไฟให้อีก 1 คณะ
แหม… ถ้าพูดถึงโขนแล้วล่ะก็… แต่ก่อนตอนเด็กๆ เซเรนค่อนข้าง(โคตร)ไม่ชอบดูรำดูโขนเลยล่ะค่ะ แต่เรียนรำนะ รำเป็น ก็เป็นกิจการของที่บ้าน มันโดนจับฝึกมาแต่เล็กแต่น้อยอยู่แล้ว ส่วนเรื่องความชอบนี่อีกเรื่อง พออยู่กับมันเยอะๆ แล้วเอียนค่ะ ไม่ชอบดูรำดูโขน เห็นโขนปุ๊บเป็นจะหลับเอาเสียให้ได้ ความจริงไม่ได้แพ้รำไทย แต่แพ้โขน เห็นมาตั้งกะยุค ร.2 เป็นยังไงก็เป็นอย่างนั้น
แล้วก็นั่นแหล่ะค่ะ พอโขนแสดง… ‘ร้องอะไรกันวะ ไม่เข้าใจ’ <– ความคิดของตัวเองในวัยเด็ก ฟังไม่รู้เรื่องก็เลยแอบหลบไปลักลอบงีบหลับบนรถ แล้วก็ดันหลับสนิทอย่างไม่เกรงใจใครเลยซะอีกแน่ะ!
และในระหว่างเราที่หลับสนิทอยู่นั่นเอง อยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียงผู้ชาย… หึ หึ เสียงคุณปู่เราที่เสียชีวิตไปนี่เอง แต่มาแบบเป็นเสียงดุๆ ตวาดเรียกชื่อเซเรนดังลั่น แล้วต่อด้วย
“ไม่ไปเผาศพเร๊อะ!”

เสียงดังทำเอาสะดุ้งตื่นตาสว่างเลยค่ะ แต่พอตื่นมาแล้วกลับมองไม่เห็นใครสักคน คือไม่มีคนตัวเป็นๆ มาปลุกแน่ๆ แล้วตอนนั้นใครเรียกเราล่ะ?

ก็รู้ตัวอยู่อย่างงงๆ เล็กน้อยนะคะว่าเป็นเสียงของคุณปู่มาปลุก ก็คิดอยู่ในใจว่าถึงเวลาเผาศพหรือยัง เลยลองลงจากรถเดินมาหาคุณแม่แถวๆ เมรุ ปรากฏว่าเขากำลังจะเผาศพพอดี ถือว่าเซเรนตื่นมาได้ทันเผาเลย
พอมาถึงเมรุปรากฏว่าเขากำลังจะเปิดหีบศพของหลวงลุงออกดูกัน เราก็ไปดูกับเค้าด้วย (มาคิดๆ ตอนนี้ก็งงตัวเอง เพิ่งโดนผีตวาดใส่หูมาหยกๆ ยังจะเดินไปดูศพอย่างไม่สะทกสะท้านได้อีก)
นับว่าเป็นเรื่องประหลาดอีกเรื่องที่ทำให้ชาวบ้านแถวนั้นเขางงกันต่อได้อีก เพราะเมื่อเปิดโลงศพขึ้นมา ศพของหลวงลุงท่านที่เก็บเอาไว้นานถึงหนึ่งร้อยวันนั้น แม้ร่างกายจะเน่าเปื่อยพุพอง แต่ใบหน้าส่วนศีรษะตั้งแต่ลำคอขึ้นมากลับไม่เน่าเปื่อย แถมยังมีรอยเลือดฝาดดูเหมือนว่ายังมีชีวิตอยู่อย่างไรอย่างนั้น

เรื่องนี้เซเรนถือเป็นเรื่องแปลก ไม่ใช่เรื่องผีที่น่ากลัว เพราะที่น่ากลัวคือลูกศิษย์ที่วัดของหลวงลุงค่ะ! สานุศิษย์บางคนพอเห็นว่าส่วนหัวท่านไม่เน่าเปื่อยก็รีบไปหยิบมีดอันเบ่อเริ่มมา บอกว่าจะตัดคอเก็บหัวเอาไว้

.
โอ้โห…….. คือโคตรหลอนเลยอ่ะค่ะ ถือจะมีเลือดฝาด ไม่เน่า ไม่เปื่อย แต่คิดจะเก็บใส่ตู้โชว์เอาไว้แค่ส่วนหัวเนี่ยนะ? บอกตรงๆ ว่าหลอนมากค่ะ พอรู้อย่างนั้นคุณแม่เรารีบห้าม โวยวายใหญ่เลยว่าไม่เอาๆ จะตัดศีรษะท่านไปทำไม ให้อยู่กับหัวเผาไปด้วยกันนั้นแหล่ะดีแล้ว < ถือเป็แนวคิดที่เซเรนเห็นด้วยมากๆ ทำอย่างกับเทศกาลล่าหัวมนุษย์ ตัดไว้แค่หัวแล้วพวกพี่ลูกศิษย์กะจะแขวนหัวโชว์ไว้หน้าวัดหรือยังไง มันหลอนจริงอะไรจริงเลยนะแบบนี้ T-T

 

Did you like this? Share it: